METAFORA NA ŁAWCE

sentyment do czystej kartki
powstrzymuje przed kreśleniem
nic nie znaczących znaków
 
truizm osiąga próg kolejnej emocji
żeby z parkowej ciszy
wydobyć chociaż jedno
niezwyczajne skojarzenie
 
jeśli drzewa zbyt gęste
refleksja błyśnie od lamp
gdy na alejkach zaczną utykać
senne aluzje
 
zwiotczeje myśl o puencie
odkrywając przed świtem
swój prozaiczny cień